Oleh : Zamzani
Dalam kesunyian itu,
alunkan kharismaku.
karena rona mega telah tenggalam
riakan air penuh suci, tunduk
dalam cawan-cawan sang pengarti
sebuah asa
dariku antarkan kristal embun dalam
bingkai metafora yang sempurna
dan mereka takjub akan kemenangan
yang tentu datang
semoga rebana itu selalu nyaring
dalam sunyi kita dikala rindu akan lalu-lalu
Prend sori puisi-mu tak masukin blog........
coment : sempurna (ntar ane bikin tandingan ya)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment